திருமதி எனும் முன்னொட்டு

ஆங்கிலத்தில் இப்போது Ms என்று பயன்படுத்தத் தொடங்கிவிட்டார்கள். தமிழில் தான் இன்னமும் அதற்கான மாற்று இல்லை. "அவர்கள்" என்று பெயருக்குப் பின்னால் போட்டுச் சமாளிக்கிறார்கள்.

பெயருக்கு முன்னால் அப்படி ஒரு ஒட்டுத் தேவைதானா என்பதே கேள்விதான். பெயரைச் சொன்னால் குறைந்துபோய்விடுமா? ஆணா பெண்ணா என்பதைக் கட்டாயம் சொல்லித் தான் ஆகவேண்டுமா?

மனிதர்கள் எல்லோரும் மதிப்பால் சமமானவர்கள் என்பதை ஏற்க மறுக்கும் மனம் தான் இவ்வாறு முன்னொட்டுக்களையும் பின்னொட்டுக்களையும் கோருகிறது.

இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் "ஐயா", "அம்மணி", "மதிப்புக்குரிய" எல்லாவற்றையும் கேட்கிறது..

வீரமுனைப் படுகொலை நினைவு

தமிழர் - முஸ்லிம்கள் இடையான உறவைக் குதறிக் கூறுபோட்ட மிக முக்கியமான இன்னொரு சம்பவத்தின் நினைவு நாள் அண்மையிற்தான் கடந்துபோனது. ஓகஸ்ட் 12, 1990. வீரமுனைப் படுகொலை எனும் பயங்கரம் நிகழ்ந்த நாள் அது.

ஒடுக்குமுறைக்கெதிராக ஆயுதம் தரித்த தமிழ் இளைஞர்களை இராணுவமயமாக்கி மக்களைவிட்டுப் பிரித்து இயந்திரமாக்கியது இந்தியா. கிழக்குமாகாண முஸ்லிம் இளைஞர்களை ஊர்காவற்படை என்ற பெயரில் ஆயுதம் தரித்த அமைப்பாக்கியது பேரினவாத அரசு. இராணுவத்தோடு வீரமுனைக் கோயிலுக்குள் புகுந்து இந்தப் படுகொலையைச் செய்தது அந்த ஊர்காவற்படைப்பிரிவே.

1976 இல் புத்தளம் பள்ளிவாசலுள் புகுந்து தொழுதுகொண்டிருந்தவர்களைச் சுட்டுக்கொன்றது இலங்கை அரசின் பேரினவாதக் காவற்துறை. காத்தான்குடிப் பள்ளிவாசலுள் புகுந்து முஸ்லிம்களைச் சுட்டுக்கொன்றது விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பு. வீரமுனையில் கோயிலில் அடைக்கலம் புகுந்த தமிழர்களைக் குதறியது ஆயுதம் தரித்த முஸ்லிம் இளைஞரக்ளைக் கொண்ட ஊர்காவற்படை. நவாலி தேவாலயத்தினுள் அடைக்கலம் புகுந்த தமிழர்களை வானிருந்து குண்டுவீசிக் கொன்றது சந்திரிகா அரசின் பேரினவாத வான்படை.

மக்களிடையே இருக்கும் சிறு சிறு பகைமைகளை ஊதிப்பெருக்கி ஆயுத வன்முறையாகவும் படுகொலைகளாகவும் மாற்றி எவரெவரோ இலாபம் புடுங்குகிறார்கள். இறுதியில் மக்களுக்கு மிஞ்சுவது குதறப்பட்ட வடுக்களும் நிரந்தரப் பகைமையுமே.

புத்தளம் படுகொலையையும் நவாலிப் படுகொலையையும் சிங்களமக்கள் எதிர்த்து நிற்கும் நிலை வரும். காத்தான்குடிப் படுகொலைகளையும் முஸ்லிம்கள் வெளியேற்றத்தையும் தமிழர்கள் எதிர்க்கும் காலமொன்று வரும். வீரமுனைப் படுகொலைகளையும் ஏறாவூர் படுகொலைகளையும் கிழக்கின் பல்வேறு வன்முறைகளையும் முஸ்லிம்கள் ஒன்றுபட்டு எதிர்க்கும் காலம் வரும்.
வர வைக்க வேண்டும்.

தாமிக் கலாசாரம் | Selfie culture

Smart phones are becoming more and more Selfie-focused. Most of the upcoming phones have front camera with more than 2MP. Some of them have front flash too. It shows how much we are getting isolated from people around us. We feel shy to ask others to take a picture.Even for a group photo, we don't ask a stranger to take a picture of our group. We just take a group-selfie. We are becoming more and more self-centric and our "photo moments" are becoming more and more private. End of the day, our photo collection will look like we spent our entire life alone.

We call our era "Globalization" but it's nothing but isolation. We call our web communications "Social Networking" But we lose socializing. ‪#‎Dafaq‬
 
புதிதாக வரவுள்ள திறன்பேசிகள் பலவும் "தாமி" எடுப்பதை முதன்மைப்படுத்தியே வடிவமைக்கப்படுகின்றன. 2MP இலும் அதிக திறன்வாய்ந்த முன் கமராக்கள் வருகின்றன. முன்னால் Flash வசதி கூட இருக்கிறது. எங்களுடைய படங்களை எடுப்பதற்கு இன்னொருவரது உதவியைக் கேட்கத் தயங்கும் மோசமான தனிமை எம்மைச் சூழ்கிறதோ என்று அச்சம் வருகிறது. 

குழுவாகத் "தாமி " எடுக்கும்போது கூட இன்னொரு மனிதரைக் கூப்பிட்டுப் படமெடுக்கக் கேட்பதில்லை. மேலும் மேலும் தன்முனைப்பானவர்களாகவும் தனித்தவர்களாகவும் நாம் மாறுகிறோம். படமெடுக்கும் நொடிகள் எல்லாம் தனிமை சூழ்ந்த நொடிகளாகவே இருக்கின்றன. கடைசியில், எமது படங்களைப் பார்க்கும்போது வாழ்நாள் முழுவதும் நாம் தனிமையிலேயே கழித்தோமோ என்று எண்ணத் தோன்றுமா?

"உலகமயமாக்கல்" என்று நாம் வாழும் காலத்தை அழைக்கிறோம். ஆனால் தன்மைப்பட்டுப் போய் நிற்கிறோம். "சமூக வலையமைப்பு" என்று எம் இணையத் தொடர்பாடலை நாம் சொல்லுகிறோம் ஆனால் சமூகமயமாகாமல் தனித்தலைகிறோம்.

சில்லையூரான் பாடலும் அதைக் கொல்ல முயலும் சங்கீதமும்

நாமும் நமக்கென நலியாக் கலையுடையோம் என்று இப்பாடல் வரிகளுக்காகப் பெருமைப்படலாம்.
Youtube மேய்ச்சலில் தற்செயலாய் இன்று கண்ணில் பட்டது இந்தப்பாடல். எண்பதுகளில் வெளியான இலங்கைப்பாடல். பாடலைச் சில்லையூர் செல்வராசன் இயற்றியுள்ளார்.
அருந்ததி சிறீரங்கநாதன் பாடியுள்ளார். இசை: மோகன்-ரங்கன்

தற்போது வெளிவரும் பல பாடல்களின் வரிகளைப் பாடகர்கள் தின்றுவிடுகிறார்கள். கொலை செய்து தின்கிறார்கள். ஆங்கிலத்தில் எழுதிவைத்தோ, அல்லது மனவியாதி காரணமாகவோ இவ்வாறு கொன்று தின்பார்கள். இந்தப்பாடலை அருந்ததி இன்னொரு விதமாகக் கொலை செய்து தின்றிருக்கிறார். மற்ற மனிதருக்குப் பாடலின் சொற்கள் எதுவும் புரிந்துவிடக்கூடாதென்ற கர்நாடக சங்கீத ஆசிரியர்களின் உச்சரிப்புக் கொள்கையின் உச்சத்தினைக் கடைப்பிடித்துக் கொன்றிருக்கிறார். அருமையான குரல். அற்புதமான இசைத்திறமை. ஆனால் கொலைகாரக் குரல்.

பாடல் கேட்டு விளங்கப்போவதில்லை என்பதால், சில்லையூர் எழுதிய அந்த நல்ல பாடலின் வரிகளை இங்கே தருகிறேன். இதைப் படித்துக்கொண்டு பாடலைக்கேளுங்கள்.

கடலே அன்னையே வாழ்த்துகிறேன்
கைதொழுதுன்னையே போற்றுகிறேன்
ஐம்பெரும் திரவியம் அளிக்கின்றாய்
அதனால் மாந்தர் களிக்கின்றார்
என்பதனால் உன்னை வாழ்த்தவில்லை.
இன்னொரு காரணம் காட்டுகிறேன்
முத்தும் பவளமும் ஓர்க்கோலையும் சங்கும்
மெத்தவும் தருவதால் வாழ்த்தவில்லை
நித்தமும் கூழ் உண்டு வாழ்கிற ஏழைக்கு
நீ தரும் உப்புக்காய் வாழ்த்துகிறேன்.
நீ தரும் உப்புக்காய் வாழ்த்துகிறேன்.
உப்பிடுவோர்களை நினைத்திடுவீர் - உயிர்
உள்ளவே என்ற சொல்லளவில்
உப்பினுக்காய் அல்ல, இப்புவி ஏழைகள்
உள்ளத்தின் சார்பிலே வாழ்த்துகிறேன்
உள்ளத்தின் சார்பிலே வாழ்த்துகிறேன்

"உப்பு" என்பதை ஊப்பு என்று பாடுமளவுக்கு மொழியறிவற்ற சங்கீதம்.

https://www.youtube.com/watch?v=1N86EepWSsE

செல்லவேல் ஆசிரியரின் மறைவு

"செல்லவேல்" என்ற பெயரை "லம்போதரன் செல்லவேல்" ஆகக் கேள்விப்பட்டநேரம் அவராயிருக்கும் என்று தோன்றவில்லை. இன்று காலை அவருக்கு இறுதி வணக்கம் செலுத்தப் போனபோதுதான் தெரிந்துகொண்டேன், அவர்தான் "உயிரியல்" செல்லவேல் என்று.

வாழ்க்கையில் நான் சந்திக்கவேண்டும் என எண்ணியிருந்த எழுத்தாளர்களுள் அவரும் ஒருவர். ஏனையவர்களை விட இவர் சற்று வேறுபட்டவர். இவர் பாடக்குறிப்புக்கள் எழுதுபவர்.

உயர்தரம் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது நான் ஒழுங்காக வகுப்புக்களுக்குப் போனதில்லை. நேர்த்தியாகப் பாடக்குறிப்புக்களைப் பேணியதுமில்லை. இறுதித் தேர்வுக்கு நான் என்னை ஆயத்தப்படுத்தவும் ஒவ்வொரு தவணைத்தேர்வுகளுக்கும் என்னை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்ளவும் நான் முழுமையாக நம்பியிருந்தது செல்லவேல் எழுதிய பச்சை நிற, மஞ்சள் நிற, நீல நிற உயிரியல் பாடப் புத்தகங்களையே.

அவரது பாடக் குறிப்புக்களில் இருந்த சிறப்பு, ஓர் ஆசிரியர் இல்லாமலேயே அதனை நாம் தெளிவாக விளங்கிக்கொள்ள முடியும் என்பது தான். கொழும்புக்கு வெளியே உள்ள மாவட்டங்களில் படித்த எல்லா மணவர்களையும்போல, பாடப் புத்தகங்களை எழுதும் பிரபலமான ஆசிரியர்களைச் சந்திக்கவோ தெரிந்துகொள்ளவோ எனக்கும் வாய்ப்புக்கிடைக்கவில்ல. வாய்ப்புக்கிடைத்தால் அவரைச் சந்திக்கவேண்டும் என்றும் படிக்கிற காலத்தில் எண்ணியிருந்தேன்.

லம்போ மூலமாக எட்டும் தூரத்தில் தான் அவர் இருந்தார். ஆனாலும் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டவில்லை. அவர்தான் செல்லவேல் என்றும் தெரிந்திருக்கவில்லை.

இயற்கை எய்திவிட்ட அந்த ஆசிரியருக்கு அவர் மீது நான் கொண்டிருந்த மதிப்பினைக் காணிக்கையாய் செலுத்துகிறேன்.

இஸ்லாமிய தீவிரவாதத்தை ஒழிப்பது எப்படி?

இஸ்லாத்துக்கு மதம் மாற்றுதல், இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம், இஸ்லாமிய தீவிரவாதம், இஸ்லாமிய பயங்கரவாதம் என்று உலகம் முழுக்க ஓர் அச்சநிலை தோற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் ஊட்டப்பட்டு வருகிறது. இன்று இலங்கையிலும் உருவாக்கப்படுகிறது. இவற்றை எல்லாம் ஒழித்து உலகைக் காக்கப்போவதாக மேற்குலகம் கூவுகிறது; இலங்கையைக் காக்கப்போவதாக இனவாதிகள் உறுமுகிறார்கள்.




உலகெங்கும் படைத்தளங்களை அமைக்கிறது; படையெடுக்கிறது; படைவீரர்களைக் கொல்கிறது; கோடி கோடியாய் பணத்தை வாரி வீசி எரிக்கிறது மேற்குலகு. (மக்களின் பணத்தில் போர் செய்து, கார்பரேட்டுக்களின் கணக்கில் எண்ணெய் இலாபம் வரவு வைக்கப்படுகிறது என்பது துணைக்கதை).
இலங்கையிலோ பெருஞ்செலவில் கூட்டங்கள், உயிர் கொல்லும் கலவரங்கள், தாக்குதல்கள், கூச்சல்கள், இனவெறியூட்டல்கள் என்று கிளம்புகிறார்கள். (இந்தச் செலவெல்லாம் அரசியல் இலாபமாக, ஆளும் அதிகாரக் கூட்டத்தின் கணக்கில் வரவு வைக்கப்படுவதும் துணைக்கதை)
இஸ்லாத்தினுடையது மட்டுமல்ல, எந்தவொரு மதத்தினதும் அடிப்படைவாதத்தையும் தீவிரவாதத்தையும் பயங்கரவாத்தையும் கீழ்த்தரமான மதமாற்ற முயற்சிகளையும் தடுக்க மிக எளிதான வழியொன்று உண்டு. எவரும் இறக்காமல், எவரையும் வலிந்து தாக்காமல், படைகளைப் பெருக்காமல், ஆயுதங்களை எடுக்காமல் மதத் தீவிரவாத்தை ஒழித்துக்கட்ட முடியும்.

எப்படி?

எல்லா மக்களதும் வாழ்க்கைத் தரத்தினை உயர்த்துவதன் மூலமும்
ஏழ்மையை ஒழிப்பதன் மூலமும்
வேலைவாய்ப்பினைப் பெருக்குவதன் மூலமும்
நல்ல வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான கூலியைப் பெற்றுக்கொடுப்பதன் மூலமும்
எல்லோருக்கும் சமச்சீராகக் கல்வியைக் கொடுப்பதன் மூலமும்
உடல் உள நலத்தினை உறுதிப்படுத்துவதன் மூலமும் இந்த மதத் தீவிரவாதத்தினை வேரடி மண்ணோடு பிடுங்கி எறியலாம்.

மதத்தீவிரவாதத்திலிருந்து நாட்டைக் காக்கப்புறப்பட்டவர்கள் உங்களிடம் வந்தால், இந்த வழிமுறையால் அதனை ஒழிக்கச்சொல்லுங்கள். எல்லோரும் எல்லாமும் பெறுகின்ற உலகை அமைக்கப் போராடச்சொல்லுங்கள்.

அதற்கு அவர்கள் தயாரில்லை எனில், இவ்வழிமுறையை அவர்கள் ஏற்கவில்லையெனில், எந்தவொரு மதத்தினது பயங்கரவாத்தினை விடவும் கோடூரமானது, அந்த வேடதாரிகளின் பயங்கரவாதம் தான் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

எல்லா வழிகளிலும் அவர்களுக்கு எதிராக இயங்குங்கள்.

மகிழ்ச்சி என்பது

மகிழ்ச்சி என்பது,
என் அறை சுத்தமாக இருக்கும் ஒரு நாளில், நாள் முழுக்க மெல்லிய மழை தூறிக்கொண்டிருப
்பது. காலையில் எழுந்ததும் மண்வாசனை வருவது.. குளிர் காற்று சன்னலால் வீசிக்கொண்டிருக்கும்போது இளையராஜா காதிலும் சூடான பால்கோப்பி கையிலும் இருப்பது.. சின்னவெங்காயப் பொரியலும் புட்டும் சாப்பிடுவது... சன்னலால் உள்ளே வெள்ளம் போடாத சின்ன மழையுடன் இரண்டு மணிநேரம் புகைவண்டியில் பயணம் போவது.. அந்த மழையில் நனையும் வெளியூரொன்று, சின்னவயதில் நான் பார்த்த எனதூரைப் போலவே இருப்பதாகத் தோன்றுவது... இரவில் மேசைவிளக்கும் நானும் மடிக்கணினியுமே இருக்கும் தனிமையில் மழைச்சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே சத்தியன் அனுப்பிய ஆய்வுக்கட்டுரையை வாசிப்பது... தூங்குவது..தூங்......குவது...

இந்தச் சாவுகளைத் தவிர்த்திருக்கலாம்.

பதுளை மண்சரிவு அவலத்தைப்பற்றி நேரிலும் எழுத்திலும் கருத்துச்சொல்பவர்கள் பலர் இது இறைவனின் செயல் என்றும் முற்பிறப்பில் செய்த பாவம் என்றும் கடவுளின் சோதனை என்றும் சலித்துக்கொள்கிறார்கள். இறைவன் ஏன் இப்படி எல்லாம் சோதிக்கிறான், அவனுக்கு இரக்கமே இல்லையா என்றும் கோபப்படுகிறார்கள்.

அவர்களது இரக்க குணம் நன்று. அவர்கள் தமக்குத் தெரிந்த ஒரு கோணத்தில் இப்பிரச்சினையைப் பார்க்கிறார்கள்.

சிறுவயதில் இருந்து எமக்குள் வலிந்து திணிக்கப்படும் மதக்கருத்துக்களால் நாம் இவ்வாறானதொரு பார்வையைப் பெற்றுவிடுகிறோம். இந்த மத நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் நாம் அவலங்களையும் பிரச்சினைகளையும் அணுகுவதால் பெரும் தவறொன்றை இழைக்கிறோம்.

நடந்த அவலத்தின் பின்னே இருக்கும் மாபெரும் அநீதிகளையும் கவனயீனங்களையும் அரசியலையும் நாம் பார்க்காமற் போகிறோம். இதனால் அநீதிசெய்தவர்களைத் தப்பவிடுகிறோம். மீண்டும் மீண்டும் இவ்வாறான அவலங்கள் நிகழ்வதற்கான் வாய்ப்புக்களை உருவாக்குகிறோம்.

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களும் அநீதியாளர்களும் மதத்தை விரும்புவதற்கான அடிப்படைக் காரணமே இதுதான். பிரச்சினைகளின் உண்மையான அடிப்படைகளை மக்களின் கண்களில் இருந்து மறைத்து, பாவ புண்ணியத்திலும் கடவுள் சித்தத்திலும் மறுமையிலும் எல்லாவற்றையும் தேடச்சொல்லிக் கண்ணைக்கட்டி விட முடிகிறது.

பதுளை அவலத்தின் பின்னணிக்காரணமாக, மிகத்தெளிவான ஒடுக்குமுறையும் பாரபட்சமும் இருக்கிறது. ஏழைகளாக இருக்கும் அந்தக் கடும் உழைப்பாளிகளின் உழைப்பை மட்டும் சுரண்டிச் சுரண்டித் தின்றுவிட்டு, அம்மக்களை மண்ணுக்குள் புதையச்சொல்லித் தள்ளியது யார் என்று விசாரியுங்கள்; தேடுங்கள். அவ்வாறு தேடுவது மட்டுமே இந்த உலகத்திலேயே சுவர்க்கத்தைப் படைக்க வழிகாட்டும்.

தியானம் மூலமான தூய அறிவு : சமூகத்தில் இக் கருத்தின் தீய விளைவு

மனிதர் தம் மனதை ஏதோவொரு விதத்தில் பயன்படுத்தித் தியானத்தின் மூலம் முழுமையான தூய அறிவினைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்றொரு வாதத்தினை ஆன்மீகவாதிகள் முன்வைக்கிறார்கள். இது எவ்வளவு தூரம் அறிவியல் ரீதியாகப் பரிசோதிக்கப்பட்டதென்பதும், சொல்பவர்களாவது இதனை உண்மையில் பரிசோதித்திருக்கிறார்களா என்பதும் கேள்விகளாகவே ஒருபுறமிருக்கட்டும். இக்கேள்விகள் எல்லாம் அறிவியல் - மெய்யியல் சிக்கல்கள்.

நடைமுறையில் ஏற்படுகிற சிக்கல் என்னவென்றால், இவ்வாறு தூய அறிவைப் பெற்றுக்கொண்டவர்களாக இவ் ஆன்மீகவாதிகளால் இனங்காட்டப்படும் முனிவர்கள், தூதுவர்கள், சித்தர்கள் இருக்கிறார்களல்லவா? இம்முனிவர்களும் சித்தர்களும் தூதர்களும் கூறியவை எல்லாம் தூய அறிவில் இருந்து வந்த "உண்மைகள்" என ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியதாகிறது. அவ்வாறான போதனைகளை விமர்சிக்கவும் சரிபார்க்கவும் முடியாத ஒரு இக்கட்டு ஏற்படுத்தப்படுகிறது.
ஏனென்றால், பிரபஞ்சத்தைக் கடந்துப்போய் அறிவை அள்ளிக்கொண்டு வந்தவர்களது கருத்துக்களை, தியானமே செய்யாத ஒரு மனிதப் பதர் கேள்வி கேட்க முடியுமா?

இந்த இக்கட்டைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு நிறையப்பேர் மக்களது கேள்விகளுக்கும் விமர்சங்களுக்கும் ஆட்படாமல் தப்பித்துக்கொண்டு மக்களை ஏய்த்துப் பிழைக்கிறார்கள். இன்னும் பலர் சித்தரக்ளதும் தூதர்களதும் கருத்துக்கள் என்று கூறி, தமக்கு நன்மை தரும் கோட்பாடுகளை விமர்சனத்துக்கு அப்பாற்பட்ட புனிதங்களாக்கி நன்மை பெறுகிறார்கள்.

அநீதியான மதக்கருத்துக்களும் கோட்பாடுகளும் இந்த நியாயத்தின் அடிப்படையிலேயே காக்கப்படுகின்றன.

இந்த உடனடியான நடைமுறைச் சிக்கலில் இருந்தே ஆன்மீக வாதிகளுடனான முரண்பாடு எனக்குத் தொடங்குகிறது.

முரண்பாட்டின் உரையாடல் அறிவியல்-மெய்யியல் ரீதியான சிக்கலுக்குள் இட்டுச்சென்று என்னை ஓர் இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதியாக வைத்திருக்கிறது.

அரசியல் நியமனங்களும் அரசதுறை ஊழலும்

இலங்கை வரலாற்றின் துணிச்சல் மிக்க இரத்தம் சிந்திய இடதுசாரித் தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களின் பெறுபேறாக, மக்களுக்குக் கிடைத்த நன்மையே போக்குவரத்துத் துறையின் தேசியமயமாக்கம் ஆகும். ஏழைகளுக்கும் வசதியான பாதுகாப்பான போக்குவரத்தினை இது வழங்கியது. எவரும் சுயமரியாதையுடன் பயணிக்கும் நிலையைத் தோற்றுவித்தது.

தேசியமயமாக்கத்தின் படுதோல்வி 60களில் UNP மறுபடி ஆட்சிக்கு வந்ததும் தொடங்கியது. "அரசியல் நியமனங்கள்" எனும் நஞ்சு, தேசியமயமாக்கத்தின் நன்மைகளை மக்களிடமிருந்து தட்டிப்பறித்ததுடன் அரச நிறுவனங்களை வினைத்திறனற்ற ஊழற் கிடங்குகளாக மாற்றியமைத்தது.
போக்குவரத்துத் துறையில் மட்டுமல்ல, எல்லாத் துறைகளையும் இவ் அரசியல் நியமனக் கலாசாரம் கொன்று புதைத்தது.

தமது அரசியல் யாவாரத்தினைச் செய்வதற்காக, மக்களுக்குச் சென்று சேரவேண்டிய உரிமையான வேலைவாய்ப்பினை, இலஞ்சமாகக்கொடுக்கிறார்கள் அரசியல்வாதிகள். ஏதோ தாம் செய்யும் கொடை என்று அதனைக் காட்டுகிறார்கள்.

இதோ.. கண்ணால் பாருங்கள்.. இப்படித்தான் நாம் உயிர் கொடுத்துப் போராடிப்பெற்ற உரிமைகள் எல்லாம் நாசமாய்ப்போயின.




இப்படித்தான் அரச நிறுவனங்கள் இனவாத மலக்குழிகளாகவும் ஊழற் கிடங்குகளாகவும் சோம்பேறிகளதும் சபலபுத்திக்காரர்களதும் குகைகளாகவும் மாறிப்போயின..

தாளக்கருவி

நண்பர்களுடன் Good Market போயிருந்தேன். அங்கே ஒரு கடையில் இவ்வகைத் தாளக்கருவிகளை ஒருவர் விற்றுக்கொண்டிருந்தார். வழக்கம்போலல்லாது, மற்றவர்களைக் கவரக்கூடிய விதத்தில் அவர் தாளக்கருவியை இசைத்தபடியிருந்தார். யார் வேண்டுமானாலும் அக்கடையில் இருந்து ஒரு கருவியை எடுத்துத் தாளம் போடலாம். நானும் போய் இருந்து தாளம் போடத்தொடங்கினேன். சிறிது நேரம் இசைத்த பிறகுதான் இந்த விளையாட்டின் அருமை புரிந்தது.

அங்கே வாசித்துக்கொண்டிருந்த ஒவ்வொருவர் மனதோடும் நாம் மனதால் ஒத்திசையும் இன்பம் உடலெங்கும் மனமெங்கும் பரவியது. ஒவ்வொருவரதும் மனங்களது லயத்தில் நாமும் லயித்துக் கரையும் அனுபவம் நன்றாக இருந்தது. தாளத்த்தில் சிறு சிறு விருத்திகளையும் வேறுபாடுகளையும் ஒவ்வொருவரும் செய்வதும் அவற்றைப் புரிந்துகொண்டு ஏனையோர் ஒத்திசைவதும்....
மனிதர்கள் கூட்டாக ஒத்திசைந்து மனமொத்து இசையால்பிணைக்கப்பட்டு இசைக்கும் செயல் அற்புதம். நீங்களும் செய்துபாருங்கள். அருகில் இருந்து இசைப்பவரின் இனமோ அடையாளங்களோ தெரியாமல் அவர்களோடு மனிதராய் ஒத்திசையும் அனுபவம் கிட்டும்.

மனிதரைப் பிரித்து வைத்துப் பிணந்தின்னும் இந்த உலக ஒழுங்கில் இப்படி ஏதாவது சிறு சிறு துளிகளையும் பொறிகளையும் தின்று தான் நாம் மனிதர் என்பதை எமக்கு நாமே நினைவூட்டிக்கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது.

அரசியல் கதையுங்கள் ! இனியாவது..

இளைஞர்களை அரசியல் கதைக்கவிடாமற் செய்வது அதிகார சக்திகளின் சதித்திட்டமாகும். அச்சத்தை எல்லா மூலைகளிலும் நிரப்பி, அஞ்சி நடுங்க வைத்து, பெற்றோர் மூலமும் மற்றோர் மூலமும் அச்சுறுத்தப்பட்டு சிறுவயது முதலே அரசியலில் இருந்து ஒதுங்கி இருப்பவர்களாக இளைஞர்கள் மாற்றப்படுகிறார்கள்.

"எனக்கு அரசியல் பிடிக்காது" என்பது ஒரு நாகரிகமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. உண்மையில் அவ்வாறு சொல்வது தான் இழிவானது.
எமக்கென ஓர் அரசியல் நிலைப்பாடு இருக்க வேண்டும். எமக்கென ஒரு Phone Brand, Software Brand, Designer Brand இருப்பதை விடப் பலமடங்கு முக்கியமானது எமக்கென ஓர் அரசியல் நிலைப்பாடு இருப்பது.

அரசியல் நிலைப்பாடு சும்மா உருவாகாது. தொடர்ச்சியாக அரசியல் மாற்றங்களை அவதானிப்பதனூடும், மற்றவரோடு விவாதிப்பதனூடும், உரையாடுவதனூடுமே அது உருவாகும். எதிரெதிர்க் கருத்துக்கள் முட்டி மோதும்போதே தவறான கருத்துக்களை நாம் மாற்றிக்கொண்டு எமது அரசியல் நிலைப்பாட்டினைப் பட்டை தீட்டிக்கொள்ள முடியும்.

அரசியல் என்பது மகிந்தவா மைதிரியா என்பதல்ல. அது மேலோட்டமான "அரசியல் யாவாரம் ". அதில் அதிகம் மினக்கட்டு வேலையில்லை.

எம்மைச்சுற்றியிருக்கும் இந் நாட்டு மக்கள் ஒவ்வொருவரதும் வாழ்வில் உலகத்தினதும் இலங்கையினதும் அரசியல் மாற்றங்கள் எதைச் செய்கின்றன; எதைச் செய்ய வேண்டும்; மக்களின் நல்வாழ்வினை உருவாக்க எவ்விதமாக அரசியல் ரீதியாக நாம் செயற்பட வேண்டும் என்று தேடுவதே ஆரோக்கியமான அரசியல். மக்கள் அரசியல்.

இனியும் அரசியல் கதைக்க அஞ்சினால் அது கோழைத்தனம்.

இப்போது திறந்திருக்கும் கதவு அரசியல் கதைப்பதற்கான மெல்லிய வெளியை எமக்குத் தந்திருக்கிறது. இதனை முழுமையாகப் பயன்படுத்தியாக வேண்டும்.

எனது fb நண்பர்கள் பலர் துணிந்து தொடர்ச்சியாக அரசியல் கதைக்கிறார்கள், இது மகிழ்ச்சி தருகிறது.

அரசியல் ரீதியாகத் தெளிவான மக்களை நாம் உருவாக்க உருவாக்க, அரசியல் ரீதியாக எம்மை ஏமாற்றுபவர்கள் தோற்றுக்கொண்டு போவார்கள்.

அரசியல் கதைப்போம்! இனியாவது...

வடிவு - வடிவர் - Models

'வடிவு' என்ற சொல் இலங்கைத் தமிழில் வழங்கும் பொருள் பொதிந்த சொல். இது தமிழக வழக்கான "அழகு" என்பதற்குச் சமமானதாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. ஆனால் நுண்ணிய வேறுபாடு உண்டு.
Model/ SuperModel எனும் ஆங்கிலச்சொற்களுக்கு நிகராக தமிழில் என்ன சொல்லைப் பயன்படுத்தலாம் என்டு யோசிக்கும் போது இந்த "வடிவு" என்ற சொல் நினைவுக்கு வந்தது. அழகு என்பது ஆள்சார்ந்ததாக, அழகியற் தன்மை கொண்டதாக இருக்க, வடிவு என்பது technical ஆக இருப்பதாகப் படுகிறது.

Model என்பது "மாதிரி வடிவம்" ஆகும். அழகென்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு மாதிரி வடிவத்தைக் கொண்ட ஆட்களே Models. இந்த மொடல்களைக் கொண்டே அந்தக் காலப்பகுதியில், சூழ்நிலையில் எது அழகு என்பது ஒப்பீட்டு அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
எனவே, Model என்பதற்கு "வடிவர்" என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தலாம் எனக் கருதுகிறேன்.

இது ஆங்கிலச்சொல்லான Model பயன்படுத்தப்படும் எல்லா இடங்களுக்கும் பொருந்தவேண்டும் என்றில்லை. மனித Models இற்கு நல்ல பொருத்தமாக இருக்கும்.

செ. இரா. செல்வக்குமார்

வடிவு, வடிவழகி, வடிவுக்கரசி என்பனவெல்லாம் நன்கறியப்பட்ட சொல்லாட்சிகள். வடிவு என்றால் ஓர் அழகமைப்பில் அழகமைப்பு ஒழுங்கில் வடிக்கப்பட்டது என்றும் பொருள். வடித்தல் என்னும் வினை, தேவையற்றதை நீக்கிக் கொள்ளல் என்றும் வார்த்தல் என்பது போல் ஓருருவில் மாழையை உருக்கி அமைத்தல் என்றும் பொருள். வடிவமைப்பு என்பது வகுதி-டி'சைன் என்னும் பொருளில் ஆளப்படும் சொல். எம்.எசு. சசுப்புலட்சுமியின் தாயாரின் பெயர் சண்முகவடிவு.

தேவாரத்தில் வரும் ஒரு பாடல். ஆரூரனாகிய சிவனின் அழகைக் கூறும் பாடல்:

எந்தளிர் நீர்மை கோல மேனியென் றிமையோ ரேத்தப்
பைந்தளிர்க் கொம்ப ரன்ன படர்கொடி பயிலப் பட்டுத்
தஞ்சடைத் தொத்தி னாலுந் தம்மதோர் நீர்மை யாலும்
அந்தளி ராகம் போலும் வடிவரா ரூர னாரே.

[அப்பர்பெருமான் திருப்பதிகம் - திருவாரூர் ]

க்டைசி அடி; தளிர் ஆகம் போலும் வடிவர் ஆரூரரானே. இங்கே வடிவர்
என்பது 'மாடல்' என்னும் பொருள் உடையதே.

கி. பி. அரவிந்தன் நினைவுகள்

கி. பி. அரவிந்தன் என்கிற பெயரை அரசியல், கருத்து நிலை, அவை தொடர்பான உரையாடல்களூடாக அறிவதற்கு முன்னமே ஓர் இனிய அனுபவத்தினூடாக அறிந்திருந்தேன். அந்தப்பெயரை நான் அறிந்த முதன் முறையும் அதுதான். நானும் வேலவனும் சிவகுமாரும் சேர்ந்து பாடசாலைக்கல்வி முடிகிற காலத்தில் 'பெயர்' என்றொரு சஞ்சிகையினை வெளியிட்டு வந்தோம். அச்சஞ்சிகையின் பிரதியொன்று எப்படியோ கி. பி. அரவிந்தனின் கைகளுக்கு எட்டியிருக்கிறது. ஆர்வக் கோளாறு கொண்ட இளைஞர்களின் முன் அனுபவமற்ற முதல் முயற்சி என்று வெளிப்படையாகவே தெரியக்கூடிய அச்சஞ்சிகையினைப் பார்த்துவிட்டு அதிலுள்ள முகவரிக்கு நீண்டதொரு கடிதத்தினை எழுதியிருந்தார். எம்மை உற்சாகப்படுத்தக்கூடிய விதமாக அக்கடிதம் அமைந்திருந்தது. சந்தாப்பணமும் அனுப்பியதாக நினைவு.
அந்த வயதில் அக்கடிதம் தந்த உற்சாகத்தினை முழுமையாகச் சொல்லச் சொற்களில்லை. பொது வெளியில் இயங்கக்கூடியவர்களிடம் கட்டாயம் இருக்கவேண்டிய பண்பு இது.
அரவிந்தனின் மறைவு இந்த நினைவினைக் கிளறிக் கவலையைத் தருகிறது.
(எம்மை இவ்வாறு உற்சாகப்படுத்திய வேறு பலரும் இருக்கிறார்கள். சட்டென நினைவுக்கு வருபவர்கள் ஆ . யேசுராசா, சி. சிவசேகரம், சு. வில்வரெத்தினம்)

அகராதி : கவிதை

நிலா மஞ்சள் நிறமானது.
பூ நீல நிறமானது; ஐந்து இதழ்கள் கொண்டது.
பாடலில் இருபது சொற்கள் மட்டுமே இருக்கும்.
கல்லொன்றின் எடை எப்போதுமே ஐந்து ரூபாய் குற்றியின் எடைக்குச் சமமாக இருக்கும்.
இல்லை என்பவர்கள்,
நிலாவுக்கும் பூவுக்கும் பாடலுக்கும் கல்லுக்கும்
எனது அகராதியின் வரைவிலக்கணங்களைப்
படித்துவிட்டு வாருங்கள்.
நீங்கள் வைத்திருக்கும் அகராதிகள் பழையவை.
ஏய், நீ பாடியது பாடலே அல்ல. உன் தோட்டத்தில் உள்ளவை பூக்களே அல்ல!
(அகராதியைப் பார்க்க விரும்புபவர்கள் இப் பதிவுக்கான முதலாவது பின்னூட்டத்தினைப் படிக்கவும்)

‪#‎வரைவிலக்கணம்‬ ‪#‎முக்கியம்‬ ‪#‎அமைச்சரே‬ ‪#‎டெபினிசன்‬ #டெபினிசன்!

திரைப்பாடல்களில் 'மெட்டு'

ஓ காதல் கண்மணியில் "பறந்து செல்லவா" பாட்டு தொடர்ச்சியாகக் கணினியில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அப்பாடலில் உயிர்ப்பு இருக்கிறது. மெட்டு (Tune) இருக்கிறது.

தாளக்கருவிகளதும் கணினி இசையின் ஆர்வக் கோளாற்றினதும் இரைச்சலை மனம் வெறுக்கத் தொடங்கிவிட்டதென நினைக்கிறேன். அவற்றில் சலிப்பு வந்துவிட்டது. இந்தப் பாடல் இரைச்சல்கள் நீங்கிய ஆறுதலைத் தருகிறது.

இப்போதிருக்கும் தொழிநுட்பக் கருவிகளின் துணையுடன் ஒவ்வொரு ஒலித் துளியிலும் துல்லியத்தையும் சிலிர்ப்பையும் புது அனுபவத்தையும் மனம் நாடுகிறது. இந்த நாட்டத்துக்குச் சரியாகத் தீனி போடக்கூடியவராக ரகுமான் மட்டுமே இருக்கிறார்.

இளையராஜாவுக்கு இந்த விடயம் என்னவென்று பிடிபடவில்லை என்றே நினைக்கிறேன்.
ஒரு பாடலின் கூறாக ஒலியின் பல்வேறு பரிமாணங்கள் இருக்க முடியும் என்கிற புதிய நுட்பியல் சாத்தியத்தைத் தமிழுக்குக் கொண்டு வந்த ரகுமான், தமிழில் ஏற்கனவே நல்ல நிலையில் இருந்த வேறு சில விடயங்களைத் தவிர்த்துவிடுகிறார்.

இது புதிதாய் வாங்கிய அதிதிறன் தொலைபேசியைப் பயன்படுத்தி நண்பர்களுக்கு அழைப்பெடுக்க முடியாத நிலை போன்ற வெறுமையை உருவாக்குகிறது.




ரகுமானின் பாடல்கள் ஒலித் துளிகளால் வரையப்பட்ட அழகிய முப்பரிமாண ஓவியம். இன்று அது அதன் தன்மையில் இன்னொரு பரிணாமத்துக்குப் போகிறது. அங்கே குரலும் பாவமும் சொற்களும் மொழியும் எல்லாமே ஒலித் துளிகள் தாம்.

இப்படி ஒரு பரிணாமத்தில் மெட்டு என்ற ஒன்று, மெட்டோடு இயையும் மொழி தரும் அனுபவம் என்ற ஒன்று தவறிப்போகிறது.

மெட்டு மொழியோடு சேர்ந்து எம்மை இன்னொரு மனநிலைக்கு இட்டுச் செல்கிற அனுபவத்தை இன்றைய ரகுமான் தரத் தவறுவதாய்ப் படுகிறது.

நுணுக்கமாகக் கோர்க்கப்பட்ட அற்புதமான ஒலியனுபவத்தை மனது நினைவு வைத்து அவ்வப்போது அசைபோட்டுப் பார்க்குமா, அல்லது மெட்டுடன் இயைந்த மொழிகொண்ட பாடலை மனது நினைவில் இருத்தி அசைபோட்டு மகிழுமா?

மெட்டும் மொழியும் கேட்பவருக்கு என்ன செய்யும் என்பது அந்தந்தப் பண்பாட்டுச் சூழல் சார்ந்தது. உலகமயப்பட்ட சந்தைக்கு அவை இரண்டும் தடையாக இருக்கின்றனவோ?

ஒரு கடையில் சோறுண்டு கறியில்லை; இன்னொரு கடையில் கறியுண்டு சோறில்லை.
சோறும் கறியும் தருகிற கடையைப் போட ஒருத்தி/ஒருவன் வரக்கூடும்.

மே தினத்தில் எம் கடமை

இம்முறை மேதினத்தில் நாம் அனைவரும் ஆற்றவேண்டிய அரசியற் கடமை ஒன்று உண்டு. நேர்மையான இடதுசாரிக் கட்சிகளுக்கான எமது ஆதரவினை நாம் உரத்துச் சொல்வதற்கு இச்சந்தர்ப்பத்தினைப் பயன்படுத்தவேண்டியவர்களாய் உள்ளோம்.

தொழிலாளர் உரிமைக்கான போராட்டம் என்பதற்கும் மேலாக, ஒடுக்கப்படும் மக்கள் அனைவருக்குமான போராட்டமாக, எல்லா விதமான ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிரான போராட்டமாக மேதின நடவடிக்கைகள் இன்று மாற்றம் கண்டுள்ளன.

"அரசியல்" என்று சொன்னாலே எமக்கு பாராளுமன்ற இருக்கைகளுக்கான தேர்தல்களும் அதற்கான வாக்குவங்கி அரசியலும் தான் நினைவுக்கு வருமளவுக்கு அவலமான சூழல் நிலவுகிறது. இந்த வாக்குவங்கி அரசியல்வாதிகள் தமது நலன்களுக்காகவும் அதிகாரத்திற்காகவும் பணத்திற்காகவும் வாக்குவங்கிகளைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் வித்தைகளைத் தான் நாம் "அரசியல்" என்று நம்பவைக்கப்படுகிறோம்.

இந்த சுயநல அரசியல்வாதிகளும் மேதினத்தைத் தமது கைகளில் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். தம்முடைய சொந்த நலன்களுக்காக அப்பாவி உழைக்கும் மக்களைச் சடப்பொருட்கள் போலத் திரட்டிப் போதையூட்டி, பணத்தாசை காட்டி மேதினக் கூட்டங்களை நடத்துகிறார்கள். இந்தச் சுயநலக்காரர்களின் கைகளைப் பலப்படுத்தி மக்கள் கண்ட நன்மைகள் எதுவுமில்லை. மாறாக எம்மாற் பலப்படுத்தப்பட்ட அந்தக்கைகளே எம்மை அடித்து நொறுக்கி ஒடுக்கி நிற்கின்றன.

மக்கள் அரசியல் என்பது இந்த வாக்குவங்கி அரசியலுக்கு எதிரானது. மக்களை வெறும் மந்தைகள் போல எண்ணாமல், நடத்தாமல், மக்களை அரசியல் விழிப்புணர்வூட்டி மக்களை முன்னிறுத்திச் செய்யப்படும் அரசியலாகும். மக்கள் அரசியல் அதிகாரங்களுக்கு எதிரான போராட்டமாகும்.
மக்கள் மீதான அதிகாரத்துக்கு மாற்றாக, மக்களுடைய அதிகாரத்தைக் கொண்டுவரும் போராட்டமே இன்று மிகவும் அவசியப்படும் அரசியல் நடவடிக்கையாக இருக்கிறது.

அனைத்து விதமான ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிரானவர்களாக, வரலாறெங்கும் சுயநல நோக்கங்களுக்காகவன்றி, மக்கள் நல நோக்கங்களுக்காக மட்டுமே செயற்பட்டுவரும் அரசியற் சக்திகளை நாம் ஆதரிக்க வேண்டாமா ? சுயநலக்காரர்களுக்குப் பின்னால் போகும் மக்கள் கூட்டம் ஏன் மக்களுக்காகப் போராடும் சக்திகளுக்குப் பின்னால் இல்லை? இது எமக்கெல்லாம் தலைகுனிவில்லையா?

இம்முறை மேதினத்தில் நாம் ஒரு முடிவோடு ஒன்றிணைவோம்.

வர்க்க ஒடுக்குமுறை, இன ஒடுக்குமுறை, மதவெறி, பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை, சாதி ஒடுக்குமுறை, சூழல் மீதான சுரண்டல் எல்லாவற்றுக்கும் எதிராக எமக்காகக் குரல் கொடுத்து எம்மோடு இணைந்து நின்றவர்கள் எவரோ, அவர்களோடு அணிதிரள்வோம்.

பாதாள உலகத்தையும் போதை மருந்து இராச்சியத்தையும் கறுப்புப் பணத்தையும் ஆயுதப்படைகளையும் இனவாதத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு அரசியல் செய்பவர்களை மறுத்து, மக்களை நம்பி மக்களோடு நிற்கும் அரசியற் சக்திகளை இனங்கண்டு ஆதரிப்போம்.
இவ்வாறு மக்களுக்காக மக்களோடு நிற்பவர்கள் நேர்மையான இடதுசாரிக் கட்சிகள் மட்டுமே என்பதை நாட்டு நடப்புக்களைக் கவனிக்கும் அனைவரும் நன்கறிவர். நேர்மையான இடதுசாரிக் கட்சிகளின் மேதினக் கூட்டங்களும் பேரணிகளும் எமது பிரதேசங்களில் நடக்கும்போது அதில்கலந்துகொண்டு அக்கட்சிகளைப் பலப்படுத்துவோம்.

புதிய ஜனநாயக மார்க்சிச லெனினிசக் கட்சி (New Democratic Marxist Leninist Party) தனது மேதினக் கூட்டங்களையும் பேரணிகளையும் இம்முறை மூன்று மாவட்டங்களில் நடத்துகிறது. முடிந்தவரை அவர்களோடு இணைந்துகொள்ள வாருங்கள்.

மலையகத்தில் மாத்தளை, யாழ்ப்பாணத்தில் புத்தூர், வன்னியில் வவுனியா ஆகிய இடங்களில் மேதினப் பேரணிகள் ஒழுங்குசெய்யப்பட்டுள்ளன.

மத நிறுவனங்கள் வேறு, மதம் வேறா?

பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை தொடர்பாகக் கூட்டமொன்றில் பேசிய பேச்சாளர், "மதங்கள்" என்று சொல்லிவிட்டு பின்னர் திருத்தி "மத நிறுவனங்கள்" என்று சொல்லித் தன் உரையைத் தொடர்ந்தார்.
மத நிறுவனங்கள் செய்யும் பிற்போக்குத்தனமான வன்முறைகளுக்கு மதங்களைக் குறை கூறக்கூடாது என்பதையொத்த கருத்தே இத் திருத்தத்துக்குக் காரணமானது என்று ஊகிக்கிறேன்.

சரி, மத நிறுவனங்களுக்கு இந்த அதிகாரமும் பலமும் எங்கிருந்து வருகிறது? தமக்கென இராணுவப் படை வைத்திருப்பதனாலா? அல்லது அரச அதிகாரம் கையிலிருப்பதாலா? மத நிறுவனங்களுக்கு அவ்வாறான பலங்கள் இருக்கும் நாடுகள் உண்டு. ஆனால் அப்படியல்லாத இடங்களிலும் மத நிறுவனங்களுக்கு இருக்கும் அதிகாரம் எப்படி வருகிறது?

அது மதத்திலிருந்து தான் வருகிறது. வேறெங்கிருந்துமல்ல. மதமும் மத நூல்களும் கேள்விகளுக்கு அப்பாற்பட்ட புனிதம் மிக்கவை என்றும் , அவை எப்போதும் சரியானவை என்றும் மக்களிடையே ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஊட்டப்பட்டிருக்கும் பொய்மையிலிருந்துதான் இந்த அதிகாரம் ஊற்றெடுக்கிறது.


கேள்விகளுக்கப்பாற்பட்ட, புனிதத்தன்மை மிக்க மத நூல்களைத் தந்த கடவுளின் ஆசி பெற்ற நிறுவனங்களாகத் தான் மத நிறுவனங்கள் பார்க்கப்படுகின்றன.

மதங்களையும் மத நூல்களையும் விமர்சித்துக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் பண்பாடு மக்கள் மத்தியில் உருவாகாத வரைக்கும் மத நிறுவனங்களின் அதிகாரத்தையும் கயமையையும் உடைக்க முடியாது.
மதங்களினதும் மத நூல்களினதும் காலத்துக்கொவ்வாத கருத்துக்கள் சனநாயக முறைப்படி மாற்றப்பட வேண்டும் என்கிற புரிதல் மக்கள் மத்தியில் பரவுமானால் மத நிறுவனங்கள் இயல்பாகவே ஆட்டம் காணும். அவையும் சனநாயகப் படவேண்டிய நிலை உருவாகும்.

மதங்கள் மீதான கடுமையான விமர்சனத்தினை வைப்பதற்குத் தகுந்த சூழ்நிலை இல்லை என்ற நிலை இருக்குமானால், ஆகக்குறைந்தது மதத்தைப் புனிதப் படுத்தாமலாவது விடலாம். மதத்தைக் குற்றமற்றாதாக்கி, புனிதப்படுத்தும் பெரும் 'பாவத்தை' நாமும் செய்வானேன்?

காலாவதியானது மார்க்சிசமா, மார்க்சிச எதிர்ப்பா?

மார்க்சிசம், கம்யூனிசம் எல்லாம் காலாவதியான Out dated தத்துவங்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர்கள்தாம் மிகவும் Out dated ஆகி எக்கச்சக்கமாகக் காலாவதியாகிப் போய்க் கிடக்கிறார்கள்.
இதனைக் களத்தில் தீவிரமாக வேலை செய்யும் இடதுசாரிக் கட்சிகளை நெருங்கி நின்று பார்க்கும்போது தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.
நிகழ்காலத்துக்கு வாருங்கள் மக்காள். 1950 களிலிருந்து மீளுங்கள். உலகம் எங்கேயோ போய்க்கொண்டிருக்கிறது; பொதுவுடைமைத் தத்துவமும் நடைமுறைகளும் தம்மை இற்றைப்படுத்திக்கொண்டு எங்கேயோ வந்துவிட்டன.

பாலியல்வதைக்கு எதிரான மாணவர் போராட்டங்கள்

பாலியல் வதை ஒன்று இடம்பெறும்போது பாடசாலை மாணவர்கள் நீதிகேட்டுப் போராட முன்வருவது நல்ல மாற்றம். இது காவல்துறை மீது ஒரு பெரிய அழுத்தமாக மாறும். இனி ஒருபோதும் இவ்வாறான சம்பவம் நடக்கக்கூடாது. மீறி நடந்தால் மாணவர்கள் காவல்துறையை முற்றுகையிடுவார்கள் என்ற நிலை இந்த நாட்டில் இன வேறுபாடுகளைத் தாண்டி உருவாக வேண்டும்.

நீதிமன்றத்துக்குக் கல்லெறிந்தது தென்னிலங்கையில் அரசியலான கதை

யாழ்பாணத்தில் கோபம் கொண்ட போராட்டக் காரர்களால் நீதிமன்றக் கட்டடம் சேதமாக்கப்பட்ட சம்பவத்தை தென்னிலங்கைச் சிங்கள, ஆங்கில ஊடகங்களும் இனவாத அரசியல்வாதிகளும் முடிந்தளவுக்குத் திரித்துத் தமது இலாபத்துக்குப் பயன்படுத்தி வருகிறார்கள்.

இவர்களது பிரசாரத்துக்கு எடுபட்டுப்போன சாதாரண சிங்கள மக்களும் இவர்களது நிகழ்ச்சிநிரலுக்கேற்ப இச்சம்பவத்தைத் தவறாகவே புரிந்துகொண்டும் இது தொடர்பாகக் கருத்துச் சொல்லியும் வருகிறார்கள்.

உண்மையில் இந்த இனவாதிகளுக்கும் அரசியல் வியாபாரிகளுக்கும் தேவைப்படுவதெல்லாம்,
1. தமிழர் பகுதிகளில் தொடர்ந்தும் இராணுவ ஆட்சியை வைத்திருக்கவேண்டும். கொஞ்சம் நெகிழ்ச்சியைக் கடைப்பிடித்தாலும் தமிழ் மக்கள் பயங்கரவாதத்தில் இறங்கிவிடுவார்கள். அதற்கு நல்ல உதாரணம் நீதிமன்றத்துக்குக் கல் எறிந்தது.
2. மைத்திரி ஆட்சியில் தமிழர்களுக்குக் குளிர்விட்டுப் போய்விட்டது. மைத்திரியின் ஆசியுடன் தமிழர்கள் மீண்டும் புலிகளாகிவிட்டார்கள். நீதிமன்றத்துக்குக் கல் எறிகிறார்கள்.
3. வீதியில் இறங்கிப் போராடுவதற்கும் தமது கோபத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கும் சிங்கள மக்களுக்கு மட்டுமே உரிமை உண்டு. தமிழர்கள் என்ன நடந்தாலும் கைகட்டி வாய் பொத்தி அடங்கிக் கிடக்க வேண்டும்.
4. இதை இப்படியே விட்டால் கல்லுக்குப் பதிலாக வெடிகுண்டுகளும் நீதிமன்றத்துக்குப் பதிலாக காவரண்களும் சிங்கள மக்களும் என்கிற நிலை ஏற்படும்.

என்று சிங்கள மக்களை நம்ப வைப்பது. இதன் மூலம் இனவாதத்தைக் கிளறி, தமது அரசியல் வியாபாரத்தைச் செய்வது. முக்கியமாக மைத்திரி ஆட்சியில் ஏற்பட்டுள்ள ஒன்றுக்கும் உதவாத சிறு சனநாயக இடைவெளியைக் கூட இல்லாமலாக்கி, மறுபடியும் இராணுவ ஆட்சியை நிறுவி, கேட்பாரற்றுக் கொள்ளையடிப்பது.


மக்களுக்கு ஏற்பட்ட கோபம் நியாயமற்றதா?
நெடுங்குளத்தில் பாலியல் வதை செய்யப்பட்டுக் கடித்துக் குதறப்பட்ட 7 வயதுச் சிறுமிக்கு நீதி எங்கே? அதைச் செய்தவன் ஒரு காவல்துறைக்காரன். காரைநகரில் 11 வயதுச் சிறுமியை பாலியல் வதை செய்த கடற்படை வீரனுக்கு என்ன நடந்தது ? அண்மையில் கூட்டுப் பாலியல் வன்முறைக்குள்ளாக்கப்பட்டுக் கொல்லப்பட்ட வன்னி மாணவிக்கு நீதி எங்கே? அம்மாணவியின் அம்மம்மா காவல்துறையால் அச்சுறுத்தப்பட்டுமிருக்கிறார். இத்தனை காலமாக அரச ஆசீர்வாதத்துடன் நடந்த அத்தனை பாலியல் வதைகளுக்கும் நீதி எங்கே? நீதி கேட்டவர்களுக்கு என்ன நடந்தது? இதுவெல்லாம் மக்களுக்கு எவ்வளவு கோபத்தை ஏற்படுத்தும்? எல்லாவற்றையும் கொண்டுவந்து அரச படைகளுக்கு நேரடியாகத் தொடர்பில்லாத இந்தச் சம்பவத்தில் காட்டுகிறார்கள் மக்கள். இது தவறா?

கொழும்பில் பிக்குகள் ஆர்ப்பாட்டம் செய்து காவற்துறையைத் தாக்கவில்லையா? பேருவளையில் மாவனல்லையில் ஊர்வலம் போய் முஸ்லிம்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தவில்லையா? நேற்று முன்தினம் அம்பாந்தோட்டைத் துறைமுகத் தொழிலாளர்கள் காவல் துறையைத் தாக்கவில்லையா? வெலிவேரியாவில் என்ன நடந்தது? தமிழர்களோ முஸ்லிம்களோ போராடினால் மட்டும்தான் அது பயங்கரவாதமா?

போராட்டக்காரர்கள் நடந்துகொண்ட விதம் முதிர்ச்சியற்றது. மோசமானது. அதை நான் ஆதரிக்கவில்லை. முறையான முற்போக்கான அரசியல் கட்சியொன்றின் தலைமை இல்லாத மக்கள் போராட்டங்கள் ஏதாவதொரு கட்டத்தில் மோசமான விளைவுகளை உண்டாக்கும் என்பது என் கருத்து. ஆனால் இந்தத்தவற்றை தமிழர்கள் செய்தால் மட்டுமே தவறு சிங்களவர்கள் செய்தால் அது அறியாமை என்று கருதும் இனவாத மனநிலையையே நான் விமர்சிக்கிறேன்.

நீதிமன்றம் தாக்கப்பட்டதை இவ்வளவு தூரம் பெரிதுபடுத்தும் இந்த ஊடகங்கள் இதுவரை காலமும் செய்யப்பட்ட பாலியல்வதைகள் தொடர்பான செய்திகளை எவ்வளவு துரம் நேர்மையாக வெளிப்படுத்தின? அக்கறையாக நீதிகேட்டுச் நின்றனவா?
இந்த நாட்டை நாசமாக்குபவர்கள் யார்?

பாலியல் வதையின் சமூக விளைவு

பெண்கள்/சிறுமிகள்/குழந்தைகள் மீதான பாலியல் தாக்குதல்களும் சித்திரவதைகளும் அடிக்கடி நடப்பது இப்போதுள்ள ஊடக வசதிகளால் உடனுக்குடன் வெளியில் வருகிறது. நாம் ஒவ்வொருவரும் இவ்வாறான பயங்கரச் செய்திகளால் அருட்டப்படுகிறோம். எம்மாலானதைச் செய்ய விழைகிறோம். பாலியல் குற்றங்களைக் குறைப்பதும் நிறுத்துவதும் நீண்டகாலச் செயற்றிட்டம். இலங்கை போன்றவொரு நாட்டில் புரட்சிகர மாற்றம் ஒன்றில்லாமல் சாத்தியப்படுத்தக் கடினமான ஒன்று.

இதுவெல்லாம் ஒருபுறமிருக்க, இத்தகு நிகழ்வுகளால் ஏற்படப்போகும் உடனடித் தாக்கம் என்ன? அதுதான் மிகவும் வலிதரும் ஒன்றாக இருக்கிறது. எம் பெண் பிள்ளைகளது சுதந்திரமும் நடமாட்டமும் முடக்கப்பட்டு அவர்கள் வீடுகளுக்குள் அடைக்கப்படப் போகிறார்கள்.
சிறுமிகளதும் பெண் குழந்தைகளதும் சமூக ஊடாட்டமும் சமூக வெளியும் குறுக்கப்பட்டு ஒடுக்கப்படப் போகிறது. பிள்ளைகளை வெளியே விடவும் ஆட்களோடு பழக அனுமதிக்கவும் பெற்றோரும் வளர்ந்தவர்களும் அஞ்சுகிறார்கள். விபரமறிந்த வயதிலுள்ள பெண் பிள்ளைகள் அச்சம் காரணமாகத் தம்மைத் தாமே முடக்கிக்கொள்கிறார்கள்.

சிறுவயதுகளில் நாம் ஊடாடும் வெளியும் பரப்பும் மனிதர்களின் எண்ணிக்கையுமே எமக்குக் கிடைக்கும் முதன்மையான கல்வி. அதுவே எம் ஆளுமையை விருத்தி செய்கிறது. பெண்ணின் நடமாட்ட வெளியும் சமூக வெளியும் குறுக்கப்பட்டு வீடுகளுள் முடக்கப்படும்போது அப்பெண் இயல்பாகவே ஆளுமைக் குறைவினை எதிர்கொள்ள நேருகிறது.

கடைசியில். பெண்கள் குறுகிய புத்தி படைத்தவர்கள், பரந்த பார்வை அற்றவர்கள், தொலைக்காட்சி நாடகங்களின் அடிமைகள், உலகம் தெரியாதவர்கள் என்றும், அவ்வாறே அவர்கள் படைக்கப்பட்டார்கள் என்றும் கூசாமல் சொல்லித் திரிவார்கள்.

கண்ணைத் தோண்டிவிட்டு, பார்க்கத்தெரியாதவள் என்று குற்றம் சாட்டுவார்கள்.
ஒவ்வொரு பாலியல் வதை நிகழ்வும் அச்சூழலின் ஒட்டுமொத்தப் பெண்களையும் ஒடுக்குகிறது. ஆளுமையற்றவர்களாக்குகிறது. மேலும் மேலும் அடிமைப்படுத்துகிறது.

Muralitharan Mauran

புங்குடுதீவு பாலியல் வதையும் 15 வயது சிறுவன் செய்த பாலியல் தாக்குதலும் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல. இரண்டும் வெவ்வேறு தளங்களில் அணுகப்படவேண்டியவை. அவற்றுக்கான தீர்வுகளும் வேறுபட்டவை.

15 வயது சிறுவன் சமூகத்துக்கு தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய உள அமைப்பைப் பெற்றுள்ளான். இத்தகு உளவமைப்பை இல்லாதொழிக்கக்கூடிய வழிமுறைகளைக் கண்டடைவதன் மூலம் இவ்வகைக் குற்றங்களைக் குறைக்கலாம்.

புங்குடுதீவு குற்றவாளிகள் வன்முறையும் அதிகாரம் இணைந்த ஒரு "சிஸ்டத்தின்" பகுதியாக இருக்கிறார்கள். அவர்களது தீங்கான உளவமைப்புடன் இக்குற்றத்தில் "சிஸ்டத்தின்" பங்கும் பெருமளவில் இருக்கிறது. இங்கே இந்த அமைப்பினை மாற்றுவதற்கான வழிமுறைகளைத் தேடவேண்டியுள்ளது.

பாலியல் வதைக்கெதிரான போராட்டங்கள்: தங்கையுடன் உரையாடல்

"பெண்களைக் காப்பதற்காகவே பெண்ணை விட ஆணைக் கடவுள் பலசாலியாய்ப் படைத்தான்" எனும் பொருள்படும் பதாகையைக் காண்பித்தபடி கொழும்பின் பெண்கள் பாடசலையொன்று பாலியல் வதைக்கெதிரான ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்ட படம் வெளியாகியிருந்தது. பாலியல்வதைக்கும் பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறைக்கும் காரணமாகும் மனநிலை/கருத்தியல் ஒன்றினையே, அதற்கெதிரான ஆர்ப்பாட்டத்தில் அம்மாணவர்கள் தாங்கியிருந்தமை பெரும் விமர்சனத்துக்கும் உள்ளானது.

இதுபற்றி நேற்று எனது தங்கையுடன் கலந்துரையாடியபோது, தமது பாடசாலையிலும் தாம் பங்குபற்றிய எதிர்ப்பு நிகழ்வில் "பெண்கள் நாட்டின் கண்கள்", "பெண்மையைப் போற்றுவோம்" போன்ற சம்பந்தமில்லாத, மூடத்தனமான வாசகங்களைத் தாங்கியிருந்ததாகச் சொல்லிக் கவலைப்பட்டார்.

அதிர்பர்களும் ஆசிரியர்களும் உயர்தரம் பயிலும் மாணவர்களும் ஏன் இவ்வாறு தேடலில்லாத தேங்கிப்போன புத்தியோடு நடந்துகொள்கிறார்கள் என்று சிறிது நேரம் நானும் தங்கையும் உரையாடினோம். என்னவெல்லாம் இதற்குக் காரணமாகலாம் என்று நான் எனது சிந்தனைக்கெட்டிய சிலவற்றைப் பட்டியலிட்டேன். என்னுடைய பட்டியல் இருவருக்குமே திருப்தி தரவில்லை.
சிறிது நேரத்தில் தங்கை ஒரு காரணம் சொன்னார். அக்காரணம் மிகச்சரியாயிருந்தது.

"பாலியல் வதைச் சம்பவங்களைக் கேள்விப்படும்போது, அதைத் தமது பிரச்சினையாக உணராத தன்மையே இதற்குக் காரணம். உணர்வு ரீதியான அக்கறையின்மையே அச்சம்பவம் பற்றி ஆழமாகத் தேடாமல் சோம்பேறித்தனமாக இருக்க வைக்கிறது. இது நாளை தனது மகளுக்கும் தங்கைக்கும் தனக்கும் வரப்போகும் பிரச்சினை என்ற உண்மையான பயமும், பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் மீதான உண்மையான அன்பும் அக்கறையும் இருந்தால், தமது போராட்டத்தை முடிந்தவரை வீரியம் மிக்கதாக அவர்கள் மாற்றுவார்கள்; இக்குற்றங்களுக்கான காரணத்தையும் அதற்கெதிரான முழக்கங்களையும் அக்கறையோடு தேடி, பொருத்தமானதாக முன்வைப்பார்கள்"
மக்கள் மீதான நேர்மையானதும் உண்மையானதும் உணர்வுரீதியானதுமான அக்கறை, எமது செயல்களையும் சொற்களையும் முற்போக்கானதாக மாற்றுகின்றது என்பது ஒரு 17 வயது மாணவிக்குப் புரிகிறது.

இளையராஜா, உனக்கு இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்.

இசை எப்போதுமே வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக எம்மோடே தொடர்ந்து வருகிறது. பல்வேறு புறக்காரணிகளால், சராசரித் தமிழருக்கு இசை என்பது தென்னிந்தியத் தமிழ் சினிமா இசை என்று ஆகிவிட்டது. 25 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களாக இன்று வாழும் அத்தனை தமிழர்களுக்கும் வாழ்வின் ஒரு பகுதியான அந்த இசை இளையராஜாவாகத்தான் இருக்கிறது. எம் எல்லோருக்கும் அவர் விருப்பத்துக்குரிய உறவினராக இருக்கிறார்.
எம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நிகழ்வினுளும் எவருக்கும் சொல்லத அந்தரங்க உணர்வுகளுள்ளும் இளையராஜாவின் இசை குழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவரிடமிருந்து தப்பி வாழ எமக்கு இயலாது.
தனிமனிதர்கள் என்ற வகயில் மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்தச் சமூகமாகவே, தமிழர்களின் வாழ்வியலிலும் சமூகவியலிலும் இளையராஜா ஒரு பிரிக்க முடியாத பகுதி.
மிகவும் பிடித்த கலைஞரை மரியாதையற்ற ஒருமையில் அழைப்பதே மிகப்பெரிய மரியாதையாக அமைவது தமிழ்மொழியின் சிறப்பு.
இளையராஜா, உனக்கு இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்.

இயற்கைக்கு முரணானது துறவா, சமப்பாலுறவா?

சில வாரங்களுக்கு முன் இலங்கை ஊடகங்களில் சலசலப்பை ஏற்படுத்திய செய்தி, இலங்கை அரசு தனது உள் நாட்டுச் சட்டங்களை மீறி ஐ. நா. வில் சமப்பாலுறவாளர்களுக்குச் சார்பாக வாக்களித்துள்ளது என்பதாகும். சிங்கள பௌத்த தேசியவாதக் கட்சிகளும் அமைப்புக்களும் இதனைப் பெரிதுபடுத்தியிருந்தன. ஏனைய சில மதவாதிகளும் இதனை விமர்சித்திருந்தார்கள்.
இவ்விமர்சனங்கள் எல்லாமே மகிந்த - ஆதரவு பாசிச அடிவருடிகளிடமிருந்தே வந்தன. சிங்கள பௌத்த இனவாத ஆதரவு ஊடகங்களான Dailymirror போன்றவை இவ்விமர்சனங்களுக்கு முக்கியத்துவமும் அளித்தன.

மைத்திரி ஆட்சிக்கு எதிராக மக்களைத் திசைதிருப்பக் கிடைந்த்த நல்ல வாய்ப்பாக பாசிச அமைப்புக்கள் இதனைப் பார்க்கின்றன. இவ்வரசாங்கத்தில் முக்கிய இடங்களில் சமப்பாலுறவாளர்கள் இருப்பதை இவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிக்காட்டவும் தயங்கவில்லை.

நடந்தது என்னவென்றால், ஐ. நா ஊழியர்களில் மணமானவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் சலுகைகள் சமப்பால் திருமணம் செய்தவர்களுக்கும் வழங்கப்படவேண்டும் என்று கொண்டுவரப்பட்ட தீர்மானத்துக்கு எதிராக ரஷ்யா ஒரு தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்திருந்தது. அவ்வாறு சமமான சலுகைகளை வழங்குதல் ரஷ்யாவின் உள்நாட்டுச் சட்டங்களுக்கு எதிரானது என்பதே ரஷ்யாவின் வாதம். ரஷ்யாவைப்பொறுத்தவரை சமப்பாலுறவு, அதனை ஊக்குவித்தல்போன்றன குற்றங்களாகும். ரஷ்யாவின் தீர்மானத்துக்கு எதிராகவே இலங்கை வாக்களித்திருந்தது.

இலங்கையில் சட்டப்படி சமப்பாலுறவு குற்றம். ஆனால் சட்டத்துக்கு முன் அனைவரும் சமமாக நடத்தப்படவேண்டும் என்ற அரசியலமைப்பின் வாசகப்படியே தான் நடந்துகொண்டதாக இலங்கை விளக்கமளித்தது. ஐ. நா வழங்கும் சலுகை அனைவருக்கும் சென்று சேரவேண்டும் என்பதே அடிப்படையானது என்பது இலங்கை கூறியிருந்த நியாயம். இந்தச் சட்ட அளப்பறைகள் ஒருபுறமிருக்க,
சமப்பாலுறவினை உலகமகா பாதகமாகப் பெரிதுபடுத்துவோர் யார்? பாஸ்டுக்களும் மதவாதிகளும் பழைமைவாதிகளுமேயாவர். மனிதர்களை அடக்கியாள விரும்புவோரே இவர்கள். மனிதர்களின் பாலியல் நடத்தையினை அதீத ஒழுங்குக்குள் வைத்தபடி மோசமான பாலியல் சுரண்டலையும் ஒடுக்குமுறையையும் செய்வதே பாசிசத்தின் தன்மை.

சமப்பாலுறவு இயற்கைக்கு மாறானது, அது ஒரு நோய்க்கூறு, குணப்படுத்தவேண்டியதே ஒழிய ஏற்கவேண்டியதல்ல என்ற வாதங்கள் இந்த அதிகார வெறியர்களால் முன்வைக்கப்படுகின்றன.
மதவாதிகளே, திருமணம் செய்யாமல், பாலுறவு கொள்ளாமல் ஆண் பெண் துறவிகளாகவும், பாதிரிகளாகவும் வாழ்வது மட்டும் இயற்கைக்கு முரணானதில்லையா? நோய்க்கூறில்லையா? குணப்படுத்த வேண்டிய வருத்தமில்லையா? சிறுவயது முதல் பிள்ளைகளைத் துறவியாக்கி அவர்கள் விருப்பத்துக்கு மாறாகவே அவர்களைப் பாலுறவிலிருந்து தனிமைப்படுத்தும் உங்கள் கலாசாரத்துக்கு இரு ஆண்கள்/ இரு பெண்கள் திருமணம் செய்துகொள்வது எந்த வகையில் இழுக்கானது?

மனிதர்களின் நல்வாழ்வுக்குத் தடையாக அமையக்கூடிய பாலியல் நடத்தைகளை ஒழுங்குபடுத்துவது சரியானது. பாலியல் வதை, சிறுவரைத் தவறாகக் கையாளுதல் போன்ற நடத்தைகள் தடுக்கப்படவேண்டியன. அதைத்தாண்டி, மற்றவருக்கு எந்தவகையிலும் தொல்லை இல்லாத நடத்தைகளைத் தடுக்க முயல்வது அதிகார வெறியின் ஓர் இயல்பேயன்றி மனிதகுல நன்மைக்கானதல்ல.

தமிழ்த் திரையிசை வரலாற்றில் "மெல்லிசை" மன்னர்

MSV இன் இறப்போடு தமிழ்த் திரையிசை உலகின் ஒரு தலைமுறை விடைபெற்றுச் சென்றுவிட்டது. விசுவநாதனின் இறப்பால் கவலைகொண்டுள்ள இந்த வேளையில் தமிழ்த் திரையிசையில் அவரும் இராமமூர்த்தியும

் இணைந்து செய்த பாய்ச்சலை நினைவுகூருவது அவசியமானது.

காலம் மாறும்போது, புறச்சூழல் மாறும்போது கலைவடிவங்களும் மாற்றங்களுக்குள்ளாகும். சிலமாற்றங்கள் கண்ணுக்குத் தெரியாதபடி மெல்ல மெல்ல நிகழ்ந்து திடீரென ஒரு பாய்ச்சலாக எமக்கெல்லாம் தெரியவரும். அவ்வாறான பாய்ச்சல்களைத் தமிழ்த் திரையிசை நிறையவே கண்டுள்ளது. இந்தப்பாய்ச்சல்கள் நிகழும்போது, அவற்றை வெளிப்படுத்தும் பணியை ஒரு சிலர் செய்வார்கள். விசுவநாதன், இளையராஜா, ரகுமான் போன்றவர்கள் வணிகத் திரை இசையில் பாய்ச்சல்கள் நிகழும்போது அவற்றை வெளிப்படுத்தியதனாலேயே போற்றப்படுகிறார்கள்.

விசுவநாதன் மூலம் நிகழ்ந்த பாய்ச்சல் என்ன?

விசுவநாதன் - இராமமூர்த்தி இரட்டையர்களுக்கு "மெல்லிசை மன்னர்கள்" என்ற பட்டம் ஏன் வந்தது? மெல்லிசை என்றால் என்ன?

தமிழ்த் திரையிசையில் மெல்லிசையைப் பொதுப்போக்காக மாற்றிய பாய்ச்சலைத்தான் அவர்கள் இருவரும் செய்தார்கள்.

செவ்வியல் மேடை நாடகங்கள் அப்படியே சினிமாவாக மாற்றம் கண்ட தமிழ்ச்சூழலில் அம் மேடை நாடகங்களைப்போன்றே, செவ்வியல் (Classical/சாஸ்திரீய) இசை தான் திரைப்பாடல்களாக இருந்தது. செவ்வியல் இசை அறிந்த சிறுதொகை "படித்த" "உயர்" வர்க்கம் இரசிக்கும் பாடல்களாகவே திரைப்பாடல்கள் இருந்தன.

சினிமா ஒரு பெரும் வணிகமாக மாறி அது புதிய சந்தைகளைத் திறந்துகொண்டு பேருருக்கொண்ட போது, அதனை எல்லா மக்களும் நுகர வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. சிறுதொகையினருக்கான கலையாக இருந்தால் இலாபம் பெருகாது என்ற நிலை ஏற்பட்டிருந்தது. சினிமாவின் கூறான திரைப்பாடல்களிலும் இந்த மாற்றத்தைக் காலமும் சூழலும் இவ்வாறு கோரி நின்றன.

இவ்வாறானதொரு சூழலிற் தான் விசுவநாதன் இராமமூர்த்தி இரட்டையர்களின் பாடல்கள் செவ்வியல் விதிகளை உடைத்துக்கொண்டு எல்லோரும் விரும்பும் மெல்லிசை வடிவத்தைக் கொண்டிருந்து புகழ்பெற்றன. இவர்களுக்கு முன்னமே பாடல்களில் மெல்லிசைக்கூறுகள் இருந்திருக்கின்றன. ஆனால் ஒரு பாய்ச்சலாக இதனை நிகழ்த்தும்படியான திரட்சி இவர்களது இசையிலேயே இருந்தது. இதே காலப்பகுதியிற்தான் பாடல் வரிகளிலும் பட்டுக்கோட்டை கலியாண சுந்தரம், கண்ணதாசன் போன்றவர்கள் எல்லோருக்கும் சென்று சேரக்கூடிய மாற்றங்களைச் செய்தார்கள். ஒலிப்பதிவுத் தொழிநுட்பங்களும் மெல்லிசை வடிவங்களுக்கு வாய்ப்பாக வளர்ச்சிகண்டிருந்தது.

செவ்வியல் இராகங்களில் வழக்கத்துக்கு மாறான "அந்நிய ஸ்வரங்களின்" பயன்பாடு, இராகங்களை அவற்றுக்குரிய மரபிலிருந்து விலகி புதிய சாத்தியங்களுடன் பயன்படுத்துதல், புதிய புதிய இசைக்கருவிகளின் வரவு, மேற்கத்தைய இசையையும் ஏனைய இசைவடிவங்களையும் செவ்வியல் கர்நாடக இசையுடன் கலக்கும் பாங்கு, பாடவும் நினைவுபடுத்தவும் எளிதான மெட்டுக்கள் போன்றனவெல்லாம் மெல்லிசையின் தன்மைகள்.

கலை வடிவங்களில் பெரும் பாய்ச்சல்களை நிகழ்த்தியவர்களை நினைவுகூரும்போது, அவர்கள் செய்த பாய்ச்சல் என்ன, அதற்கான புறக்காரணிகள் எவை என்பவற்றைத் தேடித் தெரிந்துகொள்வது அப்பெருமக்களுக்கு நாம் செய்தும் நல்ல மரியாதைகளுள் ஒன்று.

மணி மணிவண்ணன்

மரபிசை அல்லது செவ்விசை தெரிந்தவர்கள் வெகுசிலரே என்பது பிற்காலத்தில் நடந்தது. தமிழ்த்திரையின் தொடக்க காலத்தில் நாடெங்கும் தெரிந்த இசை மரபிசை. மக்கள் பண்களையும் பிரித்தறியும் அறிவு கொண்டவர்களாக இருந்தனர். அந்தக் காலத்தில் மிகப்பெரும் பாடகர்களாக இருந்த பாகவதர், கிட்டப்பா, சுந்தராம்பாள் போன்றவர்களும், நாடக நடிகர்களும் பொதுமக்களிடையே பரவலாக வரவேற்பு பெற்றிருந்தார்கள். இது தமிழகத்தில் மட்டுமில்லை, இலங்கையிலும் இதே தாரகைகளுக்கு இதே போன்ற வரவேற்பு இருந்தது. நாதசுரச் சக்கரவர்த்தியாகத் திகழ்ந்த திருவாவடுதுறை ராஜரத்தினம் பிள்ளையவர்களைப் பற்றிய செவி வழிக்கதை ஒன்று உண்டு. அவர் கோவில் ஊர்வலத்தில் நடந்து கொண்டே நாதசுரம் வாசித்ததைக் கேட்டு மெய்மறந்து போன பெட்ரோமேக்ஸ் விளக்குக்காரர் ஒருவர் மெய்மறந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தாராம். இவ்வளவு தெய்வீகமான இசையை இவ்வளவு அருகில் இருந்து கேட்க முடிந்தது என் பேறல்லவா என்று பிள்ளையவர்களை அவர் பாராட்டியதை அந்த ஊர் செல்வந்தர்களிடம் அவர் பெற்ற தங்கப் பதக்கத்தைக் காட்டிலும் மேலான பாராட்டாகப் பிள்ளையவர்கள் எடுத்துக் கொண்டாராம். மரபிசையிலிருந்து மெல்லிசைக்கும் மாறிய சமயத்தில்தான் தமிழ் மக்களிடையும் மரபிசை கற்றுக் கொள்ளும் பழக்கம் நலிந்திருக்க வேண்டும். அல்லது புதியது பற்றிய ஆர்வத்தால் பழையதை உதறும் தமிழர் பழக்கத்தால் அது நேர்ந்திருக்கலாம்.

 

 

மணி மணிவண்ணன்

இதைக் கொஞ்சம் நோண்டிப் பார்க்க வேண்டும். விசுவநாதன் ராமமூர்த்திக்கு முன்னரே மெல்லிசையும் மேற்கத்திய இசையும் தமிழ்ப்படங்களில் புகுந்து விட்டிருந்தன என்று நினைக்கிறேன். K. V. மகாதேவன் 1942 வாக்கில் திரையிசையிக்கு வந்து விட்டார். விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி 1952ல்தான் இசையமைக்க வந்தார்கள். மரபிசையை மழுங்க வைத்ததில் எல்லீஸ் டன்கனின் தாக்கம் ஏதாவது இருந்ததா என்றும் பார்க்க வேண்டும். ஒருவேளை இதே போன்ற மாற்றங்கள் இந்தியாவெங்கும் ஒரே நேரத்தில் தோன்றியிருக்கலாம். மரபிசையைக் காட்டிலும் மேற்கத்திய மெல்லிசை மாடர்னாக இருக்கும் என்று தயாரிப்பாளர்கள் தீர்மானித்திருக்கலாம்.

Muralitharan Mauran

நான் அறிந்ததை வைத்துக்கொண்டு பார்க்கும்போது இந்தியில் மெல்லிசையின் வரவும் வெற்றியும் தமிழில் இம்மாற்றத்தைக் கட்டாயப்படுத்தியிருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. கூடவே நீங்கள் சொன்னதுபோல மேற்கத்தைய மெல்லிசையின்/வணிக இசையின் அறிமுகமும் பரவலும் இதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

மணி மணிவண்ணன்

கே. வி. மகாதேவன் வருகைக்கு முன்னால் படங்களில் நாடகங்களைப் போலவே எண்ணற்ற பல பாடல்கள் இருந்தன. எல்லீஸ் டன்கன் மேற்கத்தியப் படங்களைப் போல் மாற்ற முயன்று பாடல்களின் எண்ணிக்கையையும் குறைத்தார். பின்னணி இசையில்தான் முதலில் மெல்லிசை பயன்பட்டிருக்க வேண்டும். இதைப் பற்றி முழுமையாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், மொத்த இந்தியத் திரைப்பட வரலாற்றையும் தெரிந்திருக்க வேண்டும். எனக்குத் தெரிந்த தமிழ்த்திரை வரலாற்றாசிரியர்களிடம் கேட்டுப் பார்க்கிறேன்.